international business world map illustration design over a blue background

Szkolenie: Wyłudzenia w VAT – marzec 2018

Szkolenie: Ograniczenie skutków nieumyślnego udziału w procederze uszczuplenia należności Skarbu Państwa w zakresie podatku VAT

Szanowni Państwo, w marcu br. zapraszamy Państwa za szkolenie, które jest odpowiedzią na lawinowo rosnące wątpliwości i pytania przedsiębiorców w związku ze zmianami w podatku VAT, których celem jest wyeliminowanie przypadków nadużyć w tym zakresie. Wraz z wprowadzanymi zmianami ustawodawczymi zmienia się praktyka urzędów skarbowych, czy też organów ścigania, które bardzo czujnie i ostrożnie podchodzą także do tych przedsiębiorców, którzy chcą działać w zgodzie z literą prawa. Na co więc zwrócić uwagę, aby choćby nieświadomie nie stać się częścią procederu wyłudzeń w podatku VAT. Na Państwa pytania odpowie podczas szkolenia Pan mec. Adam Hołyński, Radca Prawny specjalizujący się w tematyce wyłudzeń VAT, praktyk z wieloletnim doświadczeniem w tej tematyce.

I. Metody wyłudzenia podatku VAT 

 1. Wyłudzenia VAT w podatku należnym,

• Fikcyjny wywóz – dostawa towaru, który faktycznie nie opuszcza kraju, deklarowana jako dostawa wewnątrzwspólnotowa towarów lub eksport,
• Czynność pozorna – deklarowana dostawa wewnątrzwspólnotowa towarów lub eksport, która faktycznie następuje, w sytuacji sfałszowania przedmiotu wywozu i jego wartości,
• Zaniżenie podatku należnego – usługi świadczone na terytorium kraju opodatkowane stawką podstawową, fikcyjnie deklarowanie jako czynność opodatkowane stawką 0% lub stawką obniżoną,
• Fikcyjne miejsce świadczenia – usługi świadczone na terytorium kraju, deklarowane jako wykonane poza terytorium kraju,
• Fikcyjny brak podmiotowości – deklarowanie dostawy towarów niewymienionych w załączniku nr 11 do ustawy o VAT, jako objętych „krajowym” odwrotnym obciążenie.

2. Wyłudzenia VAT w zakresie podatku naliczonego

Wystawianie faktur przez podmiot istniejący, który nie wykonał czynności, mającej w rzeczywistości miejsce, w sytuacji gdzie podatnikiem był inny podmiot.
• Wystawianie faktur z tytułu czynności, które obiektywnie w ogóle nie miały miejsca.
• Wystawianie faktur przez podmiot fikcyjny.
• Wystawianie faktur i dokumentów celnych na czynność pozorną, obiektywnie istniejącą, ukrywającą inne zdarzenie, będące w rzeczywistości inną transakcją.

3. Mechanizm przestępstw karuzelowych

II. Skutki udziału w procederze uszczuplenia należności Skarbu Państwa w zakresie podatku VAT

  • Zakwestionowanie zwrotu nadwyżki podatku naliczonego,
  • Wykreślenie z rejestru podatników VAT,
  • Sankcje VAT,
  • Solidarna odpowiedzialności nabywcy za zaległości podatkowe w VAT,
  •  Odpowiedzialność karna i karnoskarbowa.

III. Dobra wiara i należyta staranność jako przesłanki prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.

IV. Nieuczciwy kontrahent

1. Zabezpieczenie przed udziałem w nielegalnych transakcjach.
2. Praktyczne aspekty weryfikacji kontrahenta.

Prowadzący:            Radca Prawny Adam Hołyński

Koszt szkolenia:      600,00 zł + VAT

W cenie szkolenia uwzględnione zostały także materiały szkoleniowe, przerwy kawowe oraz certyfikat ukończenia szkolenia.

Termin szkolenia: 29.03.2018r., godz. 10.00 – 14.00

Miejsce: Wrocław, ul. Legnicka 52

Informujemy, że istnieje możliwość przeprowadzenia szkolenia zamkniętego w siedzibie Państwa Firmy z uwzględnieniem specyfiki prowadzonej przez Państwa Firmę działalności.

Zgłoszeń można dokonywać mailowo na adres: k.styrna@bartmanlegalupdates.com lub telefonicznie: 691 489 996.

happy young businessman and big city

Nowa edycja szkolenia: Zatrudnienie i delegowanie pracowników do Niemiec – 2018

Szanowni Państwo,

po przerwie zapraszamy Państwa na szkolenie w nowej edycji „Zatrudnienie i delegowanie pracowników do Niemiec w ujęciu prawnym, podatkowym i księgowym – 2018.

Nowy program szkolenia opracowaliśmy w oparciu o nasze doświadczenie w prowadzeniu szkoleń dla Państwa z tematyki delegowania oraz doradztwa prawnopodatkowego, które Kancelaria Prawna BLU dr Katarzyna Styrna – Bartman świadczy na rzecz przedsiębiorców wykonujących usługi w obrocie transgranicznym z Niemcami. Celem szkolenia jest przedstawienie przede wszystkim aspektów praktycznych związanych z omawianą tematyką w aspekcie prawa polskiego, niemieckiego i europejskiego, jak również prawa podatkowego i ubezpieczeń społecznych. Z uwagi na zainteresowanie naszymi szkoleniami przez pracowników działów kadr i księgowości, rozbudowaliśmy moduł księgowy i kadrowy o zagadnienia rozliczeń płac także w ujęciu niemieckim, co uwzględnia coraz większe zainteresowanie firm zatrudnianiem pracowników w Niemczech. Szkolenie może mieć charakter otwarty, jak i zamknięty, który uwzględnia specyfikę danej firmy  i prowadzonej przez nią na terytorium Niemiec działalności.

Program szkolenia

I. Zatrudnianie pracowników na terytorium Niemiec a klasyczne oddelegowanie. Omówienie modeli zatrudnienia.

  1. Wstęp: dlaczego pracodawcy coraz częściej rezygnują z klasycznego delegowania pracowników na rzecz ich zatrudniania w Niemczech. Jakie aspekty prawne i finansowe decydują o opłacalności takiej decyzji:
  • aspekty prawne (dlaczego stosowanie prawa pracy w transgranicznym zatrudnieniu i oddelegowaniu przysparza trudności, czy „lepiej“ zdecydować się na wybór jednego prawa pracy jako właściwego dla umowy o pracę z pracownikiem);
  • koszt zatrudnienia pracownika na terytorium Niemiec (składki na ubezpieczenie społeczne pracowników oraz stawki podatkowe w Niemczech, przykładowe rozliczenia płac według prawa niemieckiego, koszt zatrudnienia pracownika w Niemczech oraz w Polsce w ujęciu porównawczym (na wybranych przykładach);

  • rozliczanie składników płac pracowników delegowanych na niemieckich listach płac (premie, dodatki z tytułu oddelegowania, nocleg, wyżywienie – ujęcie podatkowe i księgowe z perspektywy prawa polskiego i niemieckiego – na wybranych przykładach;
  • ujęcie zagranicznych dochodów pracownika w zeznaniu rocznym;
  • kiedy warto, a kiedy należy utworzyć zakład na terytorium Niemiec;
  • korzyści i wady wynikające z klasycznego delegowania pracowników w porównaniu z zatrudnieniem pracowników na podstawie umowy o pracę w Niemczech (finansowe oraz prawne);

II.  Warunki pracy i płacy pracowników na terytorium Niemiec:

  • płaca minimalna pracowników z uwzględnieniem przepisów niemieckiej ustawy o płacy minimalnej (MiLoG), niemieckiej ustawy o delegowaniu pracowników (AEntG) oraz układów zbiorowych (TV) obowiązujących na terytorium Niemiec;
  • badania lekarskie i szkolenia z zakresu bhp dla pracowników delegowanych na terytorium Niemiec (zasady);
  • czas pracy i urlop pracowników delegowanych do pracy na terytorium Niemiec;
  • zasady wykonywania obowiązków zgłoszeniowych na terytorium Niemiec: konieczność zgłoszenia pracowników w niemieckim urzędzie celnym tylko dla określonych branż (omówienie);
  • obowiązki zgłoszeniowe: sposób wykonywania obowiązków zgłoszeniowych (jak założyć konto pracodawcy na portalu www.meldeportal-mindestlohn.de oraz zgłosić pracowników, pokazanie procedury rejestracji na przykładzie);
  • Soka – Bau: obowiązki pracodawcy wobec kasy socjalnej Soka – Bau, jak ustalić obowiązek podlegania pod Soka – Bau i dokonać prawidłowej kwalifikacji działalności pracodawcy do branży budowlanej, jak komunikować się z Soka – Bau i na co należy zwrócić uwagę, aby uniknąć niepotrzebnego płacenia składek na Soka – Bau, ustalanie proporcji pracowników wykwalifikowanych i niewykwalifikowanych, miesięczne raporty, zgłoszenia, ustalanie wysokości składek);

III. Klasyczne oddelegowanie pracownika i podróż służbowa

  • delegowanie a podróż służbowa, kiedy i w jakim zakresie można stosować zasady dotyczące podróży służbowej dla pracowników wykonujących pracę na terytorium Niemiec;
  • zasady uzyskiwania zaświadczeń A1 dla pracownika oddelegowanego. Wyjaśnienie podstaw prawnych, obowiązków związanych z kompletowaniem dokumentacji (ewidencje, harmonogramy), art. 12 i 13 rozporządzenia (WE) nr 883/2004;
  • praktyka kontrolna PIP, ZUS oraz niemieckiego urzędu celnego wobec firm delegujących pracowników do pracy w Niemczech w kontekście zaświadczeń A1 i ustalania podstawy wymiaru składek pracowników delegowanych;

  • podstawa wymiaru składek dla pracowników delegowanych do Niemiec w świetle nowelizacji „punktu 16“ rozporządzenia w sprawie szczegółowych zasad ustalania podstawy wymiaru składek na ubezpieczenia emerytalne i rentowe oraz interpretacji podatkowych oraz wyroków sądowych wydanych na podstawie nowych przepisów;
  • moduł fakultatywny dla korporacji: model „delegowania“ i „podróży służbowej“ w korporacjach (opcja dla korporacji, w których pracownicy kilku działów jednej firmy decydują o realizacji zagranicznego kontraktu w ramach oddelegowania pracowników lub skierowania ich w „podróż służbową“, opracowanie kryteriów pomocniczych z uwzględnieniem specyfiki firmy);

IV.  Delegowanie obywateli Ukrainy na terytorium Niemiec

  • wymagania formalne związane z możliwością delegowania obywateli Ukrainy na terytorium Niemiec;
  • praktyka kontrolna niemieckiego urzędu celnego (Zollamt) odnośnie pracowników delegujących pracowników do Niemiec;
  • odpowiedzialność pracodawcy z tytułu nielegalnego delegowania pracowników z Ukrainy do Niemiec,
  • delegowanie Ukrainców do Niemiec w ramach pracy tymczasowej (Arbeitnehmerüberlassung).

 V. Rozliczenia podatkowe pracowników delegowanych /rezydencja podatkowa

  • rozliczenia podatkowe pracowników delegowanych za granicę (zasady ustalania rezydencji podatkowej pracowników/zleceniobiorców oddelegowanych do pracy za granicę, współpraca z zagranicznym biurem księgowym w razie konieczności opłacania podatków za granicą; zwolnienie podatkowe a wynagrodzenie pracownika oddelegowanego; optymalizacja kosztów delegowania pracowników/zleceniobiorców);
  • zakład podatkowy w Niemczech w ujęciu podatku dochodowego oraz podatku VAT,
  • praktyka niemieckich urzędów skarbowych w zakresie dotyczącym powstania zakładu podatkowego na terytorium Niemiec;

VI. Działalność agencji pracy tymczasowej na terytorium Niemiec (moduł fakultatywny dla agencji pracy)

  • kiedy działalność firmy ma charakter pracy tymczasowej na terytorium Niemiec (Arbeitnehmerüberlassung);
  • na co należy zwrócić w kontekście umów zawieranych z niemieckimi kontrahentami w celu uniknięcia zarzutu świadczenia usługi pracy tymczasowej bez wymaganego zezwolenia w Niemczech;
  • wymogi formalne uzyskania w Niemczech zezwolenia na prowadzenia agencji pracy tymczasowej.

Szkolenie nie jest adresowane do firm delegujących opiekunki do Niemiec. Firmy zainteresowane szkoleniem/doradztwem z niniejszej tematyki zapraszamy do kontaktu bezpośrednio z Kancelarią.

Prowadząca:            dr Katarzyna Styrna – Bartman LL.M., Radca Prawny

Koszt szkolenia:      950,00 zł + VAT

W cenie szkolenia uwzględnione zostały także materiały szkoleniowe, przerwy kawowe, lunch oraz certyfikat ukończenia szkolenia.

Termin szkolenia: 28.02.2018r., godz. 10.00 – 16.00

Miejsce: Wrocław, ul. Legnicka 52

Zgłoszeń można dokonywać mailowo na adres: k.styrna@bartmanlegalupdates.com lub telefonicznie: 691 489 996.

Technology background, cloud computing, augmented reality, abstract smartphone, multimedia gadget

Pozorny kontrakt z niemiecką firmą bez ochrony, dr Katarzyna Styrna – Bartman dla Dziennika Gazety Prawnej

Szanowni Państwo,

serdecznie zapraszamy wszystkie firmy delegujące pracowników do Niemiec do lektury piątkowego wydania Dziennika Gazety Prawnej z 3 lutego 2017r., który został poświęcony tematyce zmian w niemieckim prawie w zakresie dotyczącym pracy tymczasowej. Zapraszamy do lektury DGP wszystkie firmy realizujące kontrakty w Niemczech, gdyż planowane zmiany mogą wpłynąć na działalność firm, które z pracą tymczasową dotychczas nie miały nic wspólnego. Wśród wielu ciekawych artykułów poświęconych tej tematyce, znajdziecie Państwo również artykuł autorstwa mec. Katarzyny Styrna – Bartman, w którym autorka porusza tematykę planowanych zmian w prawie niemieckim . Okazuje się, że trzeba bardzo uważać, gdyż nawet pozornie niewinna umowa o świadczenie usług lub też Werkvertrag może okazać się wstępem do pracy tymczasowej w Niemczech. Serdecznie zachęcamy do lektury Dziennika Gazety Prawnej.

 

happy young businessman and big city

Obowiązki ubezpieczeniowe nowego przedsiębiorcy

Podjęcie działalności gospodarczej przez przedsiębiorcę będącego osobą fizyczną wymaga wpisu do Centralnej Ewidencji i Informacji o Działalności Gospodarczej (na formularzu CEIDG-1). Złożony wniosek o wpis do CEIDG jest równocześnie zgłoszeniem w ZUS jako płatnika składek.
Na podstawie tego wniosku ZUS sporządza dokument zgłoszeniowy (ZUS ZFA).

Osoba prowadząca działalność gospodarczą, która nie wykonuje żadnej innej działalności rodzącej obowiązek ubezpieczeniowy, podlega z tego tytułu obowiązkowym ubezpieczeniom emerytalnemu, rentowym oraz wypadkowemu. Ubezpieczenie chorobowe jest dla osoby prowadzącej działalność gospodarczą dobrowolne – co oznacza, że objęcie nim odbywa się wyłącznie na wniosek osoby zainteresowanej (od daty wskazanej we wniosku, nie wcześniej jednak niż od dnia złożenia wniosku).

Osoby prowadzące działalność gospodarczą podlegają obowiązkowym ubezpieczeniom od dnia rozpoczęcia wykonywania działalności gospodarczej do dnia zaprzestania jej wykonywania,
z wyłączeniem okresu, na który wykonywanie działalności zostało zawieszone na podstawie przepisów o swobodzie działalności gospodarczej. Datą rozpoczęcia działalności gospodarczej,
z punktu widzenia obowiązku ubezpieczeniowego, jest data faktycznego rozpoczęcia jej wykonywania, co oznacza, że może być to data wpisu do ewidencji, ale również data późniejsza, jeśli rzeczywiste podjęcie czynności związanych z tą działalnością nastąpiło w innym terminie.

Zgłoszenia do obowiązkowych ubezpieczeń (emerytalnego, rentowych, wypadkowego, zdrowotnego) dokonuje się w terminie 7 dni od daty powstania obowiązku ubezpieczeń tj. od dnia rozpoczęcia wykonywania działalności gospodarczej. Taki sam termin dotyczy zgłoszenia zmiany danych jakie nastąpiły w stosunku do danych zawartych w zgłoszeniu do ubezpieczeń lub wyrejestrowaniu z tych ubezpieczeń.

Osoba rozpoczynająca prowadzenie pozarolniczej działalności gospodarczej, w okresie pierwszych 24 miesięcy kalendarzowych od dnia rozpoczęcia wykonywania działalności gospodarczej, może opłacać składki na preferencyjnych zasadach tj. może zadeklarować kwotę równą 30% kwoty minimalnego wynagrodzenia (w roku 2016 jest to kwota 555 zł).

Zasada ta nie ma jednak zastosowania w stosunku do osób, które:

  • w okresie ostatnich 60 miesięcy kalendarzowych przed dniem rozpoczęcia wykonywania działalności gospodarczej prowadziły już pozarolniczą działalność,
  • wykonują działalność gospodarczą na rzecz byłego pracodawcy, na rzecz którego przed dniem rozpoczęcia działalności gospodarczej w bieżącym lub poprzednim roku kalendarzowym, wykonywała w ramach stosunku pracy lub spółdzielczego stosunku pracy czynności wchodzące w zakres wykonywanej działalności gospodarczej.

Dla osób, które nie mogą skorzystać z preferencyjnych zasad ustalania podstawy wymiaru składek, podstawę tę stanowi zgodnie z art. 18 ust. 8 ustawy o systemie ubezpieczeń społecznych, kwota zadeklarowana przez płatnika składek, nie niższa jednak niż 60% prognozowanego przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego przyjętego do ustalenia kwoty ograniczenia rocznej podstawy wymiaru składek na ubezpieczenia emerytalne i rentowe (od 1 stycznia 2016 r. jest to kwota 2 433 zł).

Składka w nowej wysokości obowiązuje od 1 stycznia do 31 grudnia danego roku. Kwota najniższej podstawy wymiaru składek na ubezpieczenia emerytalne i rentowe podlega odpowiedniemu zmniejszeniu za miesiąc, w którym nastąpiło objęcie ubezpieczeniami lub ich ustanie, jeżeli trwały one tylko przez część miesiąca.

Osoba prowadząca pozarolniczą działalność gospodarczą podlega również obowiązkowemu ubezpieczeniu zdrowotnemu. Podstawę wymiaru składek na ubezpieczenie zdrowotne osób prowadzących pozarolniczą działalność stanowi kwota zadeklarowana, nie niższa jednak niż 75% przeciętnego wynagrodzenia w sektorze przedsiębiorstw w czwartym kwartale roku poprzedniego
(w roku 2016 minimalna kwota składki wynosi 288,95 zł). Składka na ubezpieczenie zdrowotne jest miesięczna i niepodzielna, zatem nie podlega proporcjonalnemu pomniejszeniu w stosunku do liczby dni podlegania ubezpieczeniu zdrowotnemu w danym miesiącu kalendarzowym, jak ma to miejsce w przypadku składek na ubezpieczenie społeczne.

Osoba prowadząca pozarolniczą działalność gospodarczą jest również zobowiązana do opłacenia składki na Fundusz Pracy od kwot stanowiących podstawę wymiaru składek na ubezpieczenie emerytalne i rentowe nie niższych, w przeliczeniu na okres miesiąca, niż minimalne wynagrodzenie. Przy czym osoba opłacająca składki od kwoty stanowiącej 30% minimalnego wynagrodzenia (czyli na tzw. preferencyjnych zasadach) nie opłaca za siebie składek na Fundusz Pracy, o ile prowadzenie działalności gospodarczej jest jedynym tytułem do obowiązkowych ubezpieczeń społecznych.

Osoba prowadząca pozarolniczą działalność niezatrudniająca innych osób, zobowiązana jest do opłacenia i rozliczenia składek za dany miesiąc w terminie do 10 dnia następnego miesiąca. Należności z tytułu składek osoba prowadząca indywidualnie działalność gospodarczą może opłacić w formie przekazu pocztowego lub w formie bezgotówkowej. W obrocie bezgotówkowym za termin dokonania zapłaty składek uważa się dzień obciążenia rachunku bankowego płatnika składek.

Należy pamiętać, że nieopłacenie składek w terminie lub opłacenie ich w zaniżonej wysokości rodzi wobec płatnika składek wiele negatywnych konsekwencji w tym m.in. obowiązek naliczenia odsetek za zwłokę, ustanie dobrowolnego ubezpieczenia chorobowego, a w konsekwencji brak prawa do zasiłku chorobowego, macierzyńskiego, opiekuńczego czy świadczenia rehabilitacyjnego.

© Wszystkie prawa zastrzeżone.

 

European health Insurance Card enables to receive healthcare freely in a country of the 'European Economic Space' (EES) during a short period (holidays, studies, business trips . . . ), according to the legislation of the concerned country. Individual and nominative, even the children aged less than 16 year old must have one. It is valid for a period of one year and can be obtained for free at the health insurance fund.

Kontrola ZUS w firmie

Zakład Ubezpieczeń Społecznych jest uprawniony do przeprowadzania kontroli wykonywania przez płatników składek zadań i obowiązków w zakresie ubezpieczeń społecznych, jak również prawidłowości naliczania i odprowadzania przez nich składek na ubezpieczenie zdrowotne, Fundusz Pracy oraz Fundusz Gwarantowanych Świadczeń Pracowniczych.

Artykuł 4 pkt 2 ustawy z dnia 13 października 1998r. o systemie ubezpieczeń społecznych (Dz.U. 2015r., poz. 121 ze zm.) definiuje pojęcie płatnika składek. Katalog podmiotów wymienionych w tym przepisie pozwala na rozróżnienie generalnie dwóch grup płatników składek, a mianowicie: płatników składek będących przedsiębiorcami i płatników składek niebędących przedsiębiorcami. Rozróżnienie to jest bardzo istotne, gdyż determinuje ono inny tryb postępowania kontrolnego oraz czas trwania kontroli.

Jak określa ustawa z dnia 2 lipca 2004 r. o swobodzie działalności gospodarczej (Dz.U. 2015, poz. 584 ze zm. dalej: u.s.d.g.) w przypadku płatników składek będących przedsiębiorcami, organ kontroli zobowiązany jest zawiadomić o zamiarze wszczęcia kontroli. Kontrolę wszczyna się nie wcześniej niż po upływie 7 dni i nie później niż przed upływem 30 dni od dnia doręczenia zawiadomienia o zamiarze wszczęcia kontroli. Na wniosek przedsiębiorcy kontrola może być wszczęta przed upływem 7 dni od dnia doręczenia zawiadomienia. Kontrola rozpoczyna się od okazania legitymacji służbowej przez inspektora kontroli Zakładu i po doręczeniu upoważnienia do przeprowadzenia kontroli, natomiast kończy się doręczeniem protokołu kontroli. Te dwa zdarzenia wyznaczają czas trwania kontroli.

Zgodnie z art. 83 ust. 1 u.s.d.g. czas trwania wszystkich kontroli organu kontroli
u przedsiębiorcy w jednym roku kalendarzowym nie może przekraczać:

1) w odniesieniu do mikroprzedsiębiorców – 12 dni roboczych;

2) w odniesieniu do małych przedsiębiorców – 18 dni roboczych;

3) w odniesieniu do średnich przedsiębiorców – 24 dni roboczych;

4) w odniesieniu do pozostałych przedsiębiorców – 48 dni roboczych.

W przypadku natomiast płatników składek niebędących przedsiębiorcami, organ kontroli nie zawiadamia o zamiarze wszczęcia kontroli. Kontrola również rozpoczyna się od okazania przez inspektora kontroli Zakładu legitymacji służbowej i doręczenia upoważnienia do przeprowadzenia kontroli, kończy się doręczeniem protokołu kontroli. Istotne jest jednakże to, że w przypadku tej grupy płatników składek nie ma ograniczeń w zakresie czasu trwania kontroli jak to ma miejsce w przypadku przedsiębiorców.

W trakcie przeprowadzania kontroli inspektor kontroli ma prawo:

  • badać wszelkie księgi, dokumenty finansowo-księgowe i osobowe oraz inne nośniki informacji związane z zakresem kontroli;
  • dokonywać oględzin i spisu składników majątku płatników składek zalegających
    z opłatą należności z tytułu składek;
  • zabezpieczać zebrane dowody;
  • żądać udzielania informacji przez płatnika składek i ubezpieczonego;
  • legitymować osoby w celu ustalenia ich tożsamości, jeśli jest to niezbędne dla potrzeb kontroli;
  • przesłuchiwać świadków;
  • przesłuchiwać płatnika składek i ubezpieczonego, jeżeli z powodu braku lub po wyczerpaniu innych środków dowodowych pozostały niewyjaśnione okoliczności mające znaczenie dla postępowania kontrolnego.

Płatnicy składek są zobowiązani:

  • udostępnić wszelkie księgi, dokumenty i inne nośniki informacji związane z zakresem kontroli, które są przechowywane u płatnika oraz u osób trzecich w związku z powierzeniem tym osobom niektórych czynności na podstawie odrębnych umów;
  • udostępniać do oględzin składniki majątku, których badanie wchodzi w zakres kontroli, jeżeli zalegają z opłatą należności z tytułu składek;
  • sporządzić i wydać kopie dokumentów związanych z zakresem kontroli i określonych przez inspektora kontroli Zakładu;
  • zapewnić niezbędne warunki do przeprowadzenia czynności kontrolnych, w tym udostępnić środki łączności, z wyjątkiem środków transportowych, oraz inne niezbędne środki techniczne do wykonania czynności kontrolnych, którymi dysponuje płatnik;
  • udzielać wyjaśnień kontrolującemu;
  • przedstawić tłumaczenie na język polski sporządzonej w języku obcym dokumentacji finansowo-księgowej i osobowej przedłożonej przez płatnika składek.

Czynności określonych w powyższych punktach płatnik składek jest obowiązany dokonać nieodpłatnie. Co istotne, w sprawach objętych zakresem kontroli, płatnik składek ma obowiązek, w wyznaczonym terminie, dostarczyć inspektorowi kontroli Zakładu żądane dokumenty.

Ustalenia poczynione w trakcie czynności kontrolnych inspektor kontroli zawiera w protokole kontroli, który doręcza płatnikowi składek. Jeśli płatnik nie zgadza się z ustaleniami poczynionymi w protokole kontroli, ma prawo w terminie 14 dni od daty jego otrzymania złożyć pisemne zastrzeżenia do jego ustaleń oraz wskazać stosowne środki dowodowe. ZUS ma obowiązek ustosunkować się na piśmie do wniesionych zastrzeżeń.

Płatnik składek będący przedsiębiorcą może ponadto wnieść sprzeciw (a następnie zażalenie) wobec podjęcia i wykonywania przez organy kontroli czynności z naruszeniem określonych przepisów ustawy o swobodzie działalności gospodarczych (art. 84c ust.1 u.s.d.g.). Jeśli płatnik składek, będący przedsiębiorcą, poniósł szkodę na skutek przeprowadzenia czynności kontrolnych z naruszeniem przepisów prawa w zakresie kontroli, może dochodzić również odszkodowania (art. 77 ust.4 u.s.d.g.).

Wszystkie prawa zastrzeżone ©

Online judgement. Gavel on laptop. Conceptual image. 3d

Umowy o dzieło pod kontrolą ZUS

Świadczenie pracy na podstawie umowy o dzieło generalnie nie rodzi obowiązku ubezpieczeń społecznych. Obowiązek ubezpieczenia z tytułu zawartej umowy o dzieło dotyczy jedynie sytuacji, gdy umowa ta zostaje zawarta z własnym pracodawcą lub jest wykonywana na jego rzecz. W takich przypadkach umowa o dzieło jest w zakresie ubezpieczeń społecznych traktowana jak umowa o pracę. Osoba, która wykonuje pracę wyłącznie na podstawie umowy o dzieło, nie podlega ubezpieczeniom społecznym.

Brak obowiązku opłacania składek ubezpieczeniowych sprawiło, że pracodawcy szukający możliwości obniżenia kosztów pracy, zaczęli korzystać z tej umowy na szeroką skalę. Stosowanie tego typu formy zatrudnienia – w miejsce podlegającej obowiązkowi ubezpieczeń społecznych umowy zlecenia (o świadczenie usług), czy nawet umowy o pracę – spowodowało zainteresowanie ZUS i liczne kontrole płatników składek.

Jedną z podstawowych zasad obowiązujących w prawie zobowiązań, jest zasada swobody umów wyrażona w art. 3531 k.c. Uprawnia ona strony zawierające umowę do ułożenia stosunku prawnego według swego uznania, co oznacza, że o wyborze rodzaju podstawy prawnej zatrudnienia decydują zasadniczo zainteresowane strony. O tym jakiego wyboru dokonały świadczy ich zgodny, świadomy zamiar z chwili dokonywania czynności prawnej. Wskazana zasada pozwala przyjąć, że praca może być świadczona także na podstawie umów cywilnoprawnych, jeśli strony zgodnie tak postanowiły.

Z czego zatem wynika uprawnienie ZUS do kwestionowania zawartych umów o dzieło?

Przedsiębiorcy przyzwyczajeni do zasady swobody umów, zapominają, że zasada ta nie jest niczym nieograniczona, i że o rodzaju zawieranej umowy decydują względy natury prawnej, a nie jedynie rachunek kosztów pracodawcy. Należy pamiętać, że zarówno treść jak i cel zawieranej umowy nie mogą sprzeciwiać się właściwości (naturze) tego stosunku, jak również ustawie ani zasadom współżycia społecznego.

Przepis art. 83 ust. 1 pkt. 1 i 2 u.s.u.s. daje organowi rentowemu podstawy do prowadzenia postępowania administracyjnego w przedmiocie prawidłowości zgłaszania i przebiegu ubezpieczeń społecznych, co jednoznacznie sprowadza się do badania rzeczywistej treści tytułu podlegania tym ubezpieczeniom. Nawiązanie stosunku ubezpieczenia następuje równocześnie z zaistnieniem sytuacji rodzącej obowiązek ubezpieczenia, jako wyraz zasady automatyzmu prawnego. Oznacza to, że stosunek ubezpieczenia społecznego nie jest stosunkiem prawnym ukształtowanym w drodze umownej, jest niezależny od woli ubezpieczonego jak też woli samego organu rentowego. Stąd też dla ZUS samo dosłowne brzmienie umowy nie wskazuje na jej charakter prawny, dopiero treść kontraktu i sposób jego faktycznego wykonywania stanowi podstawę jej odpowiedniego zakwalifikowania.

Jeśli organowi rentowemu uda się wykazać, że faktycznym zamiarem stron umowy było obejście prawa, w celu uniknięcia obowiązku opłacenia składek na ubezpieczenie społeczne,
i w rzeczywistości zawarta umowa była umową zlecenia (o świadczenie usług), wyda decyzję
o podleganiu obowiązkowi ubezpieczeń społecznych. Płatnik będzie zobowiązany wówczas do opłacenia składek wraz z odsetkami. Należy mieć na uwadze, że stanowisko ZUS, iż zasada swobody umów nie może być abstrakcyjnie interpretowana, podzielają również sądy ubezpieczeń społecznych rozstrzygające odwołania od wydanych w tym zakresie decyzji. Sądy w wydawanych orzeczeniach podkreślają, że nawet zgodny zamiar zawarcia umowy o dzieło, a także świadome podpisanie takiej umowy przez strony nie mogą nadać cywilnoprawnego charakteru zatrudnieniu zainicjowanemu taką umową, jeśli wykazuje ono w przeważającym stopniu cechy innego typu stosunku prawnego np. umowy o świadczenie usług.

Należy pamiętać, że umowa o dzieło jest umową rezultatu. W ramach tej umowy przyjmujący zamówienie zobowiązuje się do wykonania określonego dzieła, a zamawiający do zapłaty wynagrodzenia. Umowa zlecenia (o świadczenie usług) jest natomiast umową starannego działania, w ramach której przyjmujący zlecenie zobowiązuje się do dokonania określonej czynności prawnej lub faktycznej dla dającego zlecenie. Porównanie elementów konstrukcyjnych obu tych umów wskazuje, że wykonawca umowy o dzieło zobowiązuje się nie do samego działania, lecz do uzyskania dzieła jako oznaczonego rezultatu działania.

Przedsiębiorcy decydując się na zawarcie umowy o dzieło muszą pamiętać, że rzeczywisty zamiar zawarcia tego typu umowy nie może wynikać jedynie z jej nazwy czy też treści postanowień umownych lecz przede wszystkim ze sposobu realizacji umowy. Swoboda zawierania umów nie może prowadzić do dowolnego kształtowania stosunków umownych – w szczególnie, gdy w grę wchodzi obowiązek uiszczania należności publicznoprawnych.

© Wszystkie prawa zastrzeżone.

f95a57c8-a029-4fe8-9baa-997f2ec2ec67

Niemcy idą na wojnę z pozornymi umowami, dr Katarzyna Styrna-Bartman dla Dziennika Gazety Prawnej

W dniu 12 stycznia 2017r. mec. dr Katarzyna Styrna – Bartman udzieliła dla Dziennika Gazety Prawnej obszernego wywiadu poświęconego tematyce zmian w niemieckim prawie pracy dla polskich firm delegujących pracowników do Niemiec. Wywiad jest dostępny w wydaniu papierowym oraz w wersji elektronicznej.

http://serwisy.gazetaprawna.pl/praca-i-kariera/artykuly/1009678,umowy-pozorne-w-niemczech.html

 

german flag waving in the wind in front of deep blue sky

Mniejszy nadzór nad firmami delegującymi pracowników do Niemiec tylko chwilowy, dr Katarzyna Styrna – Bartman dla Dziennika Gazety Prawnej

W dniu 29 grudnia 2016r. ukazał się na łamach Dziennika Gazety Prawnej artykuł autorstwa mec. dr Katarzyny Styrna – Bartman, Mniejszy nadzór nad firmami delegującymi pracowników do Niemiec tylko chwilowy. W artykule niniejszym zostały poruszone zagadnienia dotyczące kontroli przedsiębiorców delegujących do Niemiec przez tamtejszą administrację celną. Jakie branże są najczęściej kontrolowane, co jest badane i w jakim zakresie, jakie błędy najczęściej popełniają przedsiębiorcy delegujący pracowników do Niemiec, jak dyrektywa wdrożeniowa jest realizowana w Niemczech w praktyce. Odpowiedzi na te i wiele innych pytań znajdziecie Państwo w artykule.